MISTRALMA

Sophia – die ons omringt [🇳🇱]

Juana — Sun, 05 Jun 2022 15:47:21 +0000

Sophia – die ons omringt [🇳🇱]

von Juana
05. Juni 2022
Aandacht

Ik hang de was op het terras op, een warme meibries streelt mijn schouders. Vanaf hier kan ik de torens van de Haarlemse Kathedraal zien. Haar klokken luiden voor het derde kerkfeest van het jaar. Het belangrijkste feest voor de kerk: Pinksteren.

De wind draagt mijn gedachten naar de Matronenreis. Een jaar geleden gingen wij vandaag op reis naar de Eifel. We liepen in de voetsporen van de matronaes, de Matronen, die landschapsvoormoeders. Zij worden afgebeeld in de vorm van drie vrouwelijke figuren op kleine votiefstenen. Ze vormen een gemeenschap – inderdaad een drie-eenheid van de levenscyclus. „En dat met Pinksteren!“ Ik bleef maar mompelen. De kerkvaders vieren vandaag immers de uitstorting van de Heilige Geest, zij vereren de christelijke Drie-eenheid (God, Zoon, Heilige Geest). Een blijkbaar mannelijke Triade.

Ik denk aan Sophia, ze zoemt al een tijdje rond in mijn hoofd. Zij omvat zo veel, misschien kan ik haar daarom niet goed vertalen naar woorden. Ik zoek inspiratie, ik zoek woorden en duik in de dikke boeken die op dit moment mijn vaste begeleiders zijn: Overdag dienen ze als (laptop) steun en toeverlaat voor mijn home office, bij de avondzon liggen ze verstrooid op mijn bureau en willen ze me zoveel dingen vertellen om Sophia onder woorden te kunnen brengen.

De adem is vrouwelijk

Ik lees dat De Heilige Geest in het Hebreeuws in het Oude Testament „Ruach“ wordt genoemd: De adem of de wind blaast leven in de schepping met haar wijsheid, liefde. Het woord „Ruach“ is vrouwelijk. Zonder deze wind zou de schepping zinloos zijn. „Zij is de adem van God’s kracht“ – zegt het Oude Testament. Zij? In dit scheppingsverhaal zindert iets door dat duizenden jaren lang de oerwijsheid van de mensheid was: scheppen, baren, bewaken, troosten – dat is het vrouwelijke aspect van God.

In de matriarchale culturen werd ze aangeroepen als de Grote Godin – de Moeder van alle levende wezens – met haar eigen naam (6). In voorchristelijke tijden manifesteerde ze zich in de Godin Ashera als het vrouwelijke deel van de God YAHWE (vrouwelijk en mannelijk) (5).

Sophia als koningin van de hemel

Sophia wordt in Joodse hellenistische interpretaties getransformeerd tot de godin Shekina, gehuld in een wolk, die het deel van God is dat we kunnen ervaren en voelen. Ze wordt later aangeroepen als ‚Chokma‘ – de Moeder van alle dingen in de kosmos, zij die werd gevormd uit de eeuwigheid.

Deze Koningin van de Hemel vervaagde in de loop van de millennia, soms was ze in het Jodendom de dochter, de zus of zelfs de vrouw van God. Op een gegeven moment bleef alleen de naam van Sophia over en kwam de Heilige Schrift binnen als „Wijsheid“ – en nu als Neutrum. Tenminste iets, mompelt mijn geest, want zij is de brug van het jodendom naar het christendom (1,2,3,4,6).

Diese Schwarze Madonna von Palau-del-Vidre (Roussillon), beschreibt die Schriftstellerin und Madonnenforscherin Helene Luise Köppel folgendermaßen: “Es handelt sich um eine sog. Vièrge ouvrante, also eine “Jungfrau zum Öffnen”. Sie ist die sprichwörtliche Sophia, der weibliche Aspekt Gottes.” (7)
Abbildung: Ausschnitt aus dem Ausstellungsprospekt des Jüdischen Museums Hohenem in Österreich www.jm-hohenems.at/static/uploads/2014/01/Impressionen_Weibliche_Seite_Gottes_Ausstellung_Eroeffnung_0.pdf

Vertaling beeld: Deze Zwarte Madonna van Palau-del-Vidre (Roussillon) beschrijft de schrijfster en Madonna-onderzoekster Helene Luise Köppel, als een zogenaamde Vièrge ouvrante, d.w.z. een „virgin to open“: „Ze is de spreekwoordelijke Sophia, het vrouwelijke aspect van God.“ (7)

In de Christelijke Gnostiek vloeiden Egyptische, Joodse en Griekse godsdienstkennis samen: Ze koesterden het goddelijke geheim van de vruchtbaarheid van de scheppingsmythes, het geheim van de duistere oertoestand van de aarde. In deze oerstaat borrelt een verlangen naar de Eros, naar zelfkennis – naar bewustzijn – op. Het heilige, het creatieve, het zorgzame, het gevoel, bevruchtte de bodem. Het is het heilige van een vader en een moeder die een kind dragen (1,2,3). Vanuit de eenheid ontwikkelt zich het samenzijn en van daaruit de Drie-eenheid: de Triade. Sophia als het begin van de schepping, de goddelijke kracht, de vrouwelijke kant van God, de bron van kracht (4).

En de Witte Duif?

Al in tijden van Ashera was de duif de trouwe metgezel van Ashera (5). Zij is de boodschapster van de liefde. In het oosterse christendom werd de „wijsheid als moeder en duif“ beschouwd. In het Nieuwe Testament verschijnt de duif aan Maria als de boodschapster van de Aankondiging. De duif is Sophia, de vrouwelijke heilige wind, haar adem. In alle evangeliën wordt de Geest op Jezus gelegd, Sophia dus, de Moeder van God. Een duif met een vrouwenstem verschijnt als een glanzende wolk. Al snel valt ze stil. De geestesvrouw verliest haar geslacht – Ruach – de wind wordt mannelijk en komt zo als geest in het heiligdom van de Drie-eenheid terecht. (3) De witte duif herinnert ons aan de liefde, de Geest en – sinds Picasso- de vrede.

De klokken zijn stil, en tussen de torens van de kathedraal zie ik het glas-in-loodraam met de bekroning van de Moeder Gods als“ Bruid „van de Heilige Geest op de Heilige Troon.

Sophia- die de oerkennis van de levenscycli van geboorte, dood en wedergeboorte met zich meedraagt.

Sophia als „oersprong „in het teken van de GodinnenTriade (maagd, moeder en wijze oude vrouw) (4). Zoals de vertegenwoordiging van de DRIEeenheid van de matronaes in de Eifel.

Sophia in al haar facetten, zo dicht bij mij- hier op het terras met wasknijpers tussen mijn lippen.

Heel veel liefs , Juliane

P.S.: Als je dit artikel leuk vond,

Voel je dan vrij om dit bericht te delen

INFOthek » Inspiraties

Annine van der Meer: Van Venus tot Maria, Den Haag, 2006. S. 240-273.
Annine van der Meer: Zeven sleutels tot Sophia, de verborgen God de Moeder in BRES 19 augustus 2010, abgerufen Mai 2020 auf https://www.annine-pansophia.nl/artikelen/
Annine van der Meer: Die Sprache unsrer Ursprungs- Mutter MA, Christel Göttert Verlag, Rüsselsheim, 2020. S. 425
Artdea_ aufgerufen im Mai 2020: https://artedea.net/sophia-alttestamentarische-goettin-der-weisheit/
Ottmar Keel: Gott weiblich: Eine verborgene Seite des biblischen Gottes, Freiburg,2008, S. 111-113.
Herzlichen Dank an Gudrun Nositschka für ihre Hilfe: Gerda weiler: “Ich brauche die Göttin“ – Zur Kulturgeschichte eines Symbols – lUrike Helmer Verlag, Königstein 1997. S. 174 – 189
Entnommen aus: https://www.koeppel-sw.de/schwarz-bin-ich-aber-schoen/

Update Blog 2022

Kathedraal van Haarlem

Zodra we de KoepelKathedraal Haarlem binnenkomen, worden we omgeven door een sfeer van mystiek: de vele symbolische elementen zijn gedetailleerd en ondersteunen het solide karakter van de kerk, wat het tot een interessant gebouw maakt. De huidige tentoonstellingen nodigen ons uit om ons nog meer te verbinden met de betekenis van de heilige architectuur.

Ook tijdens de Mistralma tour „Verborgen Patrones van Haarlem“ bezoeken we de kathedraal en traceren we ruimtelijk de architectuur van de heilige lijn van de Drie-Eenheid.

Vanaf najaar 2022 weer in het programma (ook in het Nederlands) Foto: Bron: KoepelKathedraal Haarlem

Matronen in de Eifel beleven

Ook dit jaar gaat Mistralma op reis naar de Eifel. Alle info vind je hier. Er zijn nog twee plekken over (stand 5 juni 2022)

Wil je regelmatig updates ontvangen en op de hoogte worden gesteld zodra een nieuw artikel online is?

Klik HIER voor de nieuwsbrief →

Sophia – die uns umgibt [🇩🇪]

Juana — Sun, 05 Jun 2022 09:29:23 +0000

Sophia – die uns umgibt [🇩🇪]

von Juana
05. Juni 2022
Aufmerksamkeit, Dreifaltigkeit, Erholung, Landschaftsahninnen, Matronen

Mai 2020: Ich hänge Wäsche auf der Terrasse auf, eine warme Maibrise streift meine Schultern. Von hier aus sehe ich die Türme der Kathedrale von Haarlem. Ihre Glocken läuten zum dritten Fest im Kirchenjahr.

Für die Kirche-unumstößlich- das wichtigste Fest: Pfingsten.

Der Wind trägt meine Gedanken in die Eifel. Heute vor einem Jahr sind wir zur jährlich stattfindenden Matronenreise aufgebrochen. Wir wanderten auf den Spuren der Matronen, jener Landschaftsahninnen, die immer in Form dreier Frauenfiguren auf kleinen Votivsteinen dargestellt werden. Sie bilden eine Gemeinschaft- ja eine Drei-Einheit des Lebenszyklus. “Und das zu Pfingsten!”- murmelte ich noch. Feiern doch die Kirchenväter heute die Ausschüttung des Heiligen Geistes, verehren sie die christliche Dreifaltigkeit (Gott, Sohn, Heiliger Geist).

Ich denke an Sophia, sie schwirrte schon seit längerem durch meinen Kopf. Sie umfasst so vieles, vielleicht kann ich sie deshalb nicht gut in Sprache umwandeln. Ich suche Inspiration, ich suche nach Worten und tauche in die dicken Bücher ein, die zur Zeit meine regelmäßigen Begleiter sind: Tagsüber dienen sie als Stütze und Erhöhung meines Homeoffices, zur Abendsonne liegen sie verstreut auf dem Schreibtisch und wollen mir so Vieles erzählen, Sophia in Worte zu fassen.

Der Atem ist weiblich

So lese ich, dass der Heilige Geist wird im Alten Testament hebräisch “Ruach” genannt wird: Der Atem oder der Wind haucht der frisch geborenen Schöpfung Weisheit und Liebe, also LEBEN ein. Das Wort Ruach ist weiblich. Ohne diesen Wind wäre also die Schöpfung sinnlos. “Sie ist der Atemzug von Gottes Kraft”- steht im Alten Testament.

Sie? In dieser Schöpfungsgeschichte schimmert etwas durch, was die jahrtausendelange Urweisheit der Menschen war: Erschaffen (creare), Gebären, Hüten, Trösten– das sind weibliche Aspekte Gottes.

Sophia- als Himmelskönigin

In jüdisch- hellenistischen Auslegungen verwandelt sich Sophia in die in einer Wolke gehüllte Göttin Shekina , die der Teil Gottes ist, den wir erfahren, spüren und fühlen können. Sie wird später als ‘Chokma’- Mutter aller Dinge im Kosmos angerufen, sie, die aus der Ewigkeit geformt wurde.

Diese Himmelskönigin verblasste in den Jahrtausenden, mal war sie im Judentum die Tochter, Schwester oder gar Ehefrau Gottes. Irgendwann blieb von Sophia nur der Name übrig und zog in die Heiligen Schriften als „die Weisheit“ – und nun als Neutrum- ein. Wenigstens etwas, da sie ja die Brücke vom Juden- zum Christentum ist (1,2,3,4,6).

In der christlichen Gnostik flossen ägyptisches, jüdisches und griechisches Gottesdienstwissen zusammen: Sie bewahrten das göttliche Geheimnis der Fruchtbarkeit der Schöpfungsmythen, das Geheimnis des dunklen Urzustandes der Erde. In diesem Urzustand brodelte ein Verlangen hoch nach Eros, nach Selbsterkenntnis- nach Bewusstsein. Das Heilige, Schöpferische, Umsorgende, das (Mit)fühlende, befruchtete den Boden. Es ist das Heilige aus einem Vater und einer Mutter, die ein Kind bekommen (1,2,3). Aus der Einheit entwickelt sich Zweisamkeit und von dort aus die Dreiheit: Die Dreifaltigkeit. Sophia als Anfang der Schöpfung, die göttliche Kraft, die weibliche Seite Gottes, die Quelle der Kraft (4).

Und die weiße Taube?

Schon zu Zeiten Asheras war die Taube ihre treue Begleiterin (5). Sie ist die Liebesbotin. Im östlichen Christentum wird die “Weisheit“ als Mutter und Taube betrachtet wurde. Im Neuen Testament erscheint die Taube Maria als Botin der Verkündigung. Die Taube ist Sophia, der weibliche heilige Wind , ihr Atem. In allen Evangelien legt sich dieser Geist auf Jesus als die Botin Sophias, der Mutter Gottes. Aus einer leuchtenden Wolke heraus erscheint eine Taube mit weiblicher Stimme. Bald verstummt sie. Die Geistin verliert ihr Geschlecht – Ruach- der Wind wird männlich und geht so letztendlich in das Heiligtum der Dreifaltigkeit ein als Spiritus Sanctus (3).

Die weiße Taube erinnert uns an die Liebe, die Geistin, die „Windin“ und- seit Picasso- an den Frieden.

Die Glocken schweigen.

Zwischen den Türmen der Kathedrale erahne ich das Glasfenster mit der Krönung der Mutter Gottes als “Braut“ des Heiligen Geistes auf dem Heiligen Thron.

Sophia- die das Urwissen der Lebenszyklen in sich trägt von Geburt, Tod und Wiedergeburt.

Sophia- als Zeichen der Göttinnentriade (Jungfrau, Mutter und weiser Alten) (4). Wie die Darstellung der DREIeinheit der Matronen in der Eifel.

Sophia- in all ihren Facetten, so nah bei mir- hier -auf der Terrasse mit Wäscheklammern zwischen den Lippen.

Alles Liebe

Juliane

P.S.: Wenn Dir dieser Artikel gefallen hat, dann

Teile gern diesen Beitrag

INFOthek » weitere Inspirationen

Annine van der Meer: Van Venus tot Maria, Den Haag, 2006. S. 240-273.
Annine van der Meer: Zeven sleutels tot Sophia, de verborgen God de Moeder in BRES 19 augustus 2010, abgerufen Mai 2020 auf https://www.annine-pansophia.nl/artikelen/
Annine van der Meer: Die Sprache unsrer Ursprungs- Mutter MA, Christel Göttert Verlag, Rüsselsheim, 2020. S. 425
Artdea aufgerufen im Mai 2020: https://artedea.net/sophia-alttestamentarische-goettin-der-weisheit/
Ottmar Keel: Gott weiblich: Eine verborgene Seite des biblischen Gottes, Freiburg,2008, S. 111-113.
Herzlichen Dank an Gudrun Nositschka für ihre Hilfe: Gerda Weiler: “Ich brauche die Göttin“ – Zur Kulturgeschichte eines Symbols – Urike Helmer Verlag, Königstein 1997. S. 174 – 189
Entnommen aus: https://www.koeppel-sw.de/schwarz-bin-ich-aber-schoen/

Update Blog Juni 2022

Kathedraal van Haarlem

Schon beim Betreten der KoepelKathedraal Haarlem, umgibt uns ein Hauch von Mystik: Die vielen symbolischen Elemente sind detailliert und unterstützen den soliden Charakter der Kirche und machen sie zu einem interessanten Bauwerk. Aktuelle Ausstellungen laden ein, uns noch mehr mit der Bedeutung der sakralen Architektur zu verbinden. Auch während der Mistralma Tour „Verborgene Patronin Haarlems“ besuchen wir die Kathedrale und verfolgen räumlich die Architektur der heiligen Linie der Dreifaltigkeit: Ab Herbst 2022 wieder im Programm. Photo/ Bron: KoepelKathedraal Haarlem

Matronen in der Eifel erleben

Auch dieses Jahr fahren wir in die Eifel ins Land der Matronen. Alle Informationen zu der Reise findest du hier. Es gibt noch zwei Plätze (Stand 5. Juni 2022)

Du möchtest regelmäßig Updates erhalten und informiert werden, sobald ein neuer Artikel online ist?

Dann gehts HIER zum Newsletter →

Baba Marta en de kleuren van de ziel [🇳🇱]

Juana — Wed, 24 Feb 2021 06:29:49 +0000

Baba Marta en de kleuren van de ziel [🇳🇱]

von Juana
24. Februar 2021
godinnen, rituelen, Vruchtbaarheid, wiel van het jaar

Het uitzicht vanaf mijn bureau geeft een licht chaotisch beeld: sparrentakken, kreupelhout en wasknijpers die heen en weer waggelen op het ritme van de lichte bries en zich verspreiden over de natte terrasstenen. In welk seizoen leven we eigenlijk? Koele wind, warme zonneschijn, bevroren vijvers en de eerste knoppen. De wintervakantie van mijn dochters is aangebroken. In het Nederlands heet deze week tussen de eerste en de tweede helft van het schooljaar „krokusvakantie“: tijd van de krokussen, dus. Gisteren nog op schaatsen en vandaag met hun jassen nonchalant over hun armen. gaan ze de vakantie in.

Ik was op zoek naar een gezamenlijk moment van bezinning. Ik dacht aan een workshop waarin we Bulgaarse liedjes zongen. En er klonk een liedje van Baba Marta in mijn hoofd.

Baba Marta vertaalt als Grootmoeder Maart.

In deze maand – in het Bulgaars is de maand maart vrouwelijk – vieren de mensen in Bulgarije het feest van maart: мартеница Martiniza

Maart Marta heeft het niet gemakkelijk, haar broers van januari en februari blijven zich ermee bemoeien, blazen koude winden in de valleien van het land en bedekken de heuvels en rotsen van de bergen met sneeuw. Anderen beweren dat maart zelf dit weer oproept als wraak tegen de broers, in het Bulgaars Голям Сечко, Малък Сечко, die gemeen waren tegen Marta.

Ondanks de ruzies staat Baba Marta voor het begin van de lente en dat wordt met vreugde gevierd. Er worden verschillende martinizi (meervoud van marteniza) gemaakt, die de kleuren rood en wit gemeen hebben. Kleine poppetjes, armbanden en mandjes worden gemaakt en aan familie en vrienden gegeven tijdens de eerste dagen van maart. Rood witte linten worden ook aan bloeiende takken van fruitbomen en rond jonge dieren gebonden – als teken van vruchtbaarheid. Martenizi worden niet alleen gegeven en gedragen als talisman voor gezondheid en een lang leven; stiekem proberen de mensen Marta gunstig te stemmen, zodat zij niet woedend de kou vanuit haar bergen over het land laat trekken.

De kleuren rood en wit hebben verschillende betekenissen.

Ten eerste wordt de combinatie van wit en rood vaak geïnterpreteerd met de figuur van Baba Marta zelf:

rode wangen en wit haar, wat wijst op de ouderdom van de grootmoeder.

Een andere interpretatie van rood in Bulgarije is nauw verweven met de bruidssluier, die eeuwenlang van rode stof werd gemaakt om de bruid te beschermen tijdens de overgang van meisje naar vrouw.

Het rode borduurwerk op de andere kledingstukken symboliseert bloed, wijn en de gloed.

Wit wordt in Bulgarije geïnterpreteerd als de kleur van onschuld, maar staat ook voor vreugde en schoonheid. In veel Bulgaarse liedjes wordt een meisje bezongen dat een wit gezicht heeft, dat wil zeggen dat ze mooi is. Ook de zuidenwind wordt in sommige gebieden „witte wind“ genoemd. De kleur wit vertegenwoordigt ook de verbinding met het hiernamaals. Een wit boeket bloemen wordt beschouwd als een afscheidscadeau aan de overledene. Wit staat ook symbool voor de mannelijkheid en de heldere, zonnige kracht.

Er bestaan vele legenden over de oorsprong van het Martinizagebruik: De koningin verzond een duif met een wit touwtje als geluksbrenger aan de heerser des Landes. Maar het touwtje werd rood. De duif had zich onderweg bezeerd. Meestal was er een happy end en sindsdien staan de kleuren voor geluk, schoonheid en gezondheid.

Martiniza is diep geworteld, en daarom zijn er talrijke ceremonies bij bronnen, in de bossen en in de bergen. Rood en wit krijgen een veel diepere, oeroude betekenis in dit kleurenspel in de natuur. Wit in voorchristelijke culturen, in natuurreligies, staat voor de overgang van dood naar nieuw leven – uitgedrukt als „De Witte Dochter“ of „De Witte Godin“.

Wit is ook de kleur van de dood, omdat de (witte) beenderen de enige waren die overbleven na een begrafenis boven de grond. Het witte haar van Baba, of in ons geval, van mevrouw Holle, toont de verbinding met de onderwereld waar nieuw leven ontkiemt. Deze nieuwe hoop komt tot uiting in het jonge meisje, de witte dochter, die speels in het leven is geboren, maar toch de verbinding voelt met het duistere in haar. Een sneeuwklokje symboliseert deze „verscheurdheid“ tussen duisternis (en kou), en hoop en groei.

En rood niet alleen een teken van gezondheid (rode wangen), maar symboliseert natuurlijk bloed, menstruatiebloed, conceptie, geboorte – het allesomvattende vrouwelijke. Het is niet voor niets dat we prachtig rood borduurwerk zien in de klederdracht. Als je de kostuums van dichterbij bekijkt, zul je nog een andere kleur opmerken: zwart, het toonbeeld van de donkere, wijze vrouw. Baba Marta is een deel van haar, net als hier vrouw Holle/Holla.

Tot de ooievaars terugkomen, worden de martinizi aan de takken gehangen. Ook hier wordt de kleurencombinatie zwart-wit-rood zichtbaar. Door zijn habitus is de ooievaar de schakel tussen de drie werelden: de onderwereld (onder water), de aarde (wadend in het water en op de weide) en de kosmos (vliegend).

Hij/zij is dus een heilig dier.

Ook in andere mythen is de levensdraad geweven met de drie kleuren. Ze zijn samen gevlochten in onze ziel.

Hetzij in de verschijning van de wit geklede Juffer, als zon, maan en windmoeder – de drie zusters in Beieren -, de vrouw Percht in de Alpen, de drie Moiren (Griekenland), de Parzen, de Nornen of de drie Bethen. Ze zijn allemaal landschapsgodinnen/landschapsvoermoeders van hun land. In hun voorstelling als drie-eenheid worden zij de oorspronkelijke moeder van een landschap of cultuur.

Ook de Drie Matronen vertegenwoordigen de cyclus van het leven in hun drie vrouwelijke figuren. In steen gehouwen door de Romeinen, werden de voormoeders van een lang verdwenen cultuur zichtbaar. Honderden van deze zogenaamde matronenstenen zijn gevonden, vooral in de Eifel. Hun iconografie verwijst naar de loop in het wiel van het leven/ wiel van het jaar en, net als de (kleur)aspecten van de seizoenen (wit, rood, zwart), zijn zij ingebed in de Grote Kosmos.

De winter trekt zich terug in de bergen, Baba Marta stuurt de lente om het wiel van het leven te laten draaien. Deze vakantie zullen we martinizi weven, draadje voor draadje….

Честита Баба Марта, gelukkige Oma Marta Dag!

Liefs,

Juliane

Weet jij nog meer over deze traditie of maak je zelf Martinizi? Of ken je nog andere tradities rond het voorjaar? Ik ben benieuwd naar je kennis! Laat dan onderaan een commentaar achter..

Delen is fijn

Zelf Martenizi knutselen? Kijk hier voor meer uitleg. Veel knutselplezier!

INFOthek » Inspiraties

https://www.ard-wien.de/2019/02/28/die-marteniza-in-bulgarien/
https://giphy.com/gifs/mart-cbm-nikolaymotion-5Uz5EvFxkq0JAXSwmR
https://bnr.bg/de/post/100336701/die-martenitza-eine-alte-bulgarische-tradition
https://doanbulgaria1976.wordpress.com/2013/02/28/sechko-lon-sechko-nho-va-baba-marta/
https://artedea.net/baba-marta-grosmutterchen-marz/
Judith Mies und Kurt Derungs: Magische Eifel. Grenchen, 2012.
Kurt Derungs & Sigrid Früh: Der Kult der drei heiligen Frauen, edition amalia 2014.
Annine van der Meer: Die Sprache unsrer Ursprungs- Mutter MA, Christel Göttert Verlag, Rüsselsheim, 2020
Mirjam van Donselaar: Matronentraining
pictures from Getty Images/Canva,
foto Pesch: mistralma
foto drum: Mirjam van Donselaar
Gif: https://giphy.com/gifs/mart-cbm-nikolaymotion-5Uz5EvFxkq0JAXSwmR
Wildmohnfrau

Du möchtest regelmäßig Updates erhalten und informiert werden, sobald ein neuer Artikel online ist?

Dann gehts HIER zum Newsletter →

Baba Marta und die Farben der Seele [🇩🇪]

Juana — Sun, 21 Feb 2021 18:21:07 +0000

Baba Marta und die Farben der Seele [🇩🇪]

von Juana
21. Februar 2021
Brauchtum, Jahreskreisfeste, Landschaftsahninnen

Die Aussicht von meinem Schreibtisch zeigt ein leicht chaotisches Bild, Tannenzweige, Gestrüpp und Wäscheklammern tänzeln im Rhythmus des leichten Windes hin und her und verteilen sich auf die nassen Terassensteine. In welcher Jahreszeit leben wir eigentlich? Kühle Winde, warme Sonnenstrahlen, vereiste Teiche und die ersten Knospen. Die Winterferien meiner Töchter sind angebrochen. Im Niederländischen trägt diese Woche zwischen dem ersten und zweiten Schulhalbjahr den Namen „Krokusferien“: Zeit der Krokusse, also. Gestern noch hatten sie die Schlittschuhe an, heute tragen sie die Jacke lässig über dem Arm.

Ich suchte nach einem gemeinsamen Moment des Innehaltens. Ich dachte an einen Workshop, in dem wir bulgarische Lieder sangen. Im Nachhinein erklang ein Lied der Baba Marta.

Baba Marta heißt übersetzt Großmutter März.

In diesem Monat- im Bulgarischen ist der Monat März weiblich- feiern die Menschen in Bulgarien das Fest des Märzes: мартеница Martiniza

Die Märzmarta hat es nicht einfach, ihre Brüder der Januar und Februar mischen sich immer wieder ein, blasen kalte Winde in die Täler des Landes und bedecken die Hügel und Felsen der Gebirge mit Schnee. Ander behaupten, dass der März selbst dieses Wetter heraufbeschwört als Rache an den Brüdern, im Bulgarischen Голям Сечко, Малък Сечко, die gemein zu Marta waren.

Trotz der Streitereien steht Baba Marta für den Frühlingsanfang und es wird freudvoll gefeiert. Es werden verschiedene Martinizie (Mehrzahl von Marteniza) gebastelt, die die Farben rot und weiß gemein haben. Püppchen, Armbänder, Körbchen werden am liebsten selbst hergestellt und in den ersten Märztagen an Familie und Freunde verschenkt. Auch Bändchen werden an Zweige und um Jungtiere als Zeichen für Fruchtbarkeit gebunden. Nicht nur als Talisman für Gesundheit und ein langes Leben werden die Martenizi verschenkt und getragen; insgeheim probieren die Menschen Marta zu besänftigen, damit sie nicht kalt und wütend aus ihrem Gebirge übers Land fegt.

Die Farben Rot und Weiß haben verschiedene Bedeutungen .

Zunächst wird oftmals die Kombination Weiß Rot gedeutet mit der Figur der Baba Marta selbst:

rote Wangen und weißes Haar, das deutet auf das hohe Alter der Großmutter hin.

Eine andere Deutung von Rot ist in Bulgarien verwoben mit dem Brautschleier, der Jahrhunderte lang aus rotem Stoff hergestellt wurde, um die Braut beim Übergang vom Mädchen zur Frau zu schützen.

Die roten Stickereien der anderen Kleidungsstücke symbolisieren das Blut, den Wein und die Glut.

Weiß wird in Bulgarien als die Farbe der Unschuld gedeutet, wird aber auch für Freude und Schönheit. In vielen bulgarischen Liedern wird ein Mädchen besungen, das ein weißes Gesicht hat, also schön ist. Auch der Südwind wird in einigen Gegenden „weißer Wind“ genannt. Die Farbe Weiß steht auch für die Verbindung zum Jenseits. Ein weißer Blumenstrauß gilt als Abschiedsgeschenk an die Verstorbenen. Das Weiße galt auch als Zeichen von Männlichkeit und der hellen, sonnigen Kraft.

Es gibt viele Legenden zur Entstehung des Martiniza Brauches:

So färbte sich ein weißer Faden, der als Glücksbringer mit einer Taube verschickt wurde, rot. Die Taube hatte sich unterwegs verletzt.

Meistens gab es ein Happy End und seitdem stehen die Farben für Glück, Schönheit und Gesundheit.

Fest verwurzelt ist die Martiniza und so gibt es zahlreiche Zeremonien an Quellen, in den Wäldern und im Gebirge. Rot und Weiß bekommen in diesem Farbenspiel der Natur eine viel tiefer liegende– uralte Bedeutung. Das Weiß steht in den vorchristlichen Kulturen, in der Naturreligion für den Übergang vom Tod zum neuen Leben- ausgedrückt als „die weiße Tochter“ oder „die weiße Göttin“.

Weiß ist auch die Farbe des Todes, da die ( weißen) Knochen als einziges übrig blieb, nach der Bestattung über der Erde. Das weiße Haar der Baba, oder bei uns Frau Holle, zeigt die Verbindung mit der Unterwelt, in der das neue Leben keimt. Diese neue Hoffnung manifestiert sich in dem jungen Mädchen, der weißen Tochter, die spielend ins Leben hineingeboren wird- aber die Verbindung zum Dunklen noch in sich spürt. Ein Schneeglöckchen symbolisiert diese „Zerrissenheit“ zwischen Dunkelheit (und Kälte), Hoffnung und Wachstum.

Und Rot ist also nicht nur ein Zeichen von Gesundheit (rote Wangen) sondern symbolisiert natürlich das Blut, das Menstruationsblut, die Empfängnis, die Geburt- das allumfassend Weibliche. Nicht umsonst sehen wir in den Kleidertrachten wunderbare rote Stickereien. Schaut man sich die Trachten noch näher an, fällt noch eine andere Farbe auf: Schwarz, Inbegriff der Dunklen, Weisen Frau. Baba Marta ist ein Teil von ihr, so wie bei uns Frau Holle.

Bis die Störche wiederkommen werden die Martinizi an die Zweige gehängt. Auch hier wird die Farbkombination schwarz weiß rot sichtbar. Durch seinen Habitus ist der Storch die Verbindung zwischen den drei Welten: der Unterwelt (unter Wasser), der Erde (das Waten im Wasser und auf der Wiese) und dem Kosmos (Fliegen) und ist somit ein heiliges Tier.

Wir sind Teil einer Landschaft. Der dreifarbige Lebensfaden wird gewebt und wird in unserer Seele zusammen geflochten: Weiß Rot und Schwarz.

Ob in Erscheinung weiß gekleideter Juffer, als Sonnen, Mond- und Windmutter, der drei Schwestern in Bayern, der Frau Percht in den Alpen, der drei Moiren (Griechenland), der Parzen, der Nornen oder der drei Bethen. Sie alle sind Landschaftsahninnen ihres Landes. In ihrer Darstellung als DreiEinheit werden sie zu der Urmutter einer Landschaft oder Kultur.

Auch die Drei Matronen stellen in ihren drei Frauengestalten den Zyklus des Lebens dar. Durch die Römer in Stein gemeißelt wurden die Ahninnen einer längst verschwundenen Kultur sichtbar. Hunderte dieser so genannten Matronensteinen wurden vor allem in der Eifel gefunden. Ihre Ikonographie verweist auf den Lauf im Lebensrad und sind so wie die (Farb)Aspekte der Jahreszeiten (Weiß Rot Schwarz) im Großen Kosmos eingebettet.

Der Winter zieht sich in die Berge zurück, Baba Marta schickt den Frühling, damit das Lebensrad sich weiter dreht. In diesen Ferien werden wir Martinizis flechten, Faden um Faden…

Честита Баба Марта, herzlichen Glückwunsch zum Oma Marta Tag!

Alles Liebe

Juliane

Feierst du auch einen Frühlingsbrauch? Kennst du diesen Brauch der Martiniza? Ich freue mich über dein Wissen! Hinterlasse weiter unten einen Kommentar, wenn du willst.

P.S.: Wenn Dir dieser Artikel gefallen hat, dann

Teile gern diesen Beitrag

Möchtest du selbst Martenizi machen? Klick aufs Video. Bei Renate findest du übrigens noch mehr zum Brauch der Martenizi. Viel Spaß beim Basteln!

INFOthek » weitere Inspirationen

https://www.ard-wien.de/2019/02/28/die-marteniza-in-bulgarien/
https://giphy.com/gifs/mart-cbm-nikolaymotion-5Uz5EvFxkq0JAXSwmR
https://bnr.bg/de/post/100336701/die-martenitza-eine-alte-bulgarische-tradition
https://doanbulgaria1976.wordpress.com/2013/02/28/sechko-lon-sechko-nho-va-baba-marta/
https://artedea.net/baba-marta-grosmutterchen-marz/
Judith Mies und Kurt Derungs: Magische Eifel. Grenchen, 2012.
Kurt Derungs & Sigrid Früh: Der Kult der drei heiligen Frauen, edition amalia 2014.
Annine van der Meer: Die Sprache unsrer Ursprungs- Mutter MA, Christel Göttert Verlag, Rüsselsheim, 2020
Mirjam van Donselaar: Matronentraining
pictures from Getty Images/Canva,
foto Pesch: mistralma
foto drum: Mirjam van Donselaar
Gif: https://giphy.com/gifs/mart-cbm-nikolaymotion-5Uz5EvFxkq0JAXSwmR
Wildmohnfrau

Du möchtest regelmäßig Updates erhalten und informiert werden, sobald ein neuer Artikel online ist?

Dann gehts HIER zum Newsletter →

tovermiddelen voor de nachten tussen de jaren [🇳🇱]

Juana — Thu, 10 Dec 2020 14:06:13 +0000

tovermiddelen voor de nachten tussen de jaren [🇳🇱]

von Juana
10. Dezember 2020
Aufmerksamkeit, Bleigießen, gieten loden figuurtjes, Ontspanning, ORAKEL, Perchten Sprong, Rau-Nachten, Rauhnächte, Raun Nachten

Raunachten, Rauhnachten, Heilige Nachten- het maakt niet uit hoe je deze dagen zal noemen, de dagen rond midwinter. Maar dat voelen, ja, is wél bijzonder in deze dagen: misschien voelen van een soort vertraging of vermoeidheid of behoefte te cocoonen. Logisch, de moeder natuur zucht en rust uit.

Dus de godin zelf rust uit zoals Maria in het kraambed.

De tijd rond de jaarwisseling zit vol met oude mythes, gebruiken en verhalen. Terwijl veel mensen hun huizen versieren, koekjes bakken, cadeautjes uitkiezen en kerstbomen neerzetten, gaat de oude moedergodin Percht op weg om met de Wilde Jacht door de raue nachten – de „Rauhnächte „of „Raunächte“ in het Duits – te reizen …

Veel van wat we nu wel of niet doen heeft een mythologische, spirituele en vaak heel praktische achtergrond . In haar boek “VON DEN RAUEN NÄCHTEN UND DER WILDEN JAGD“ vertelt Andrea Dechant erover en legt meteen een link tussen menstruatie en de heilige nachten..

In de donkere tijd, de dagen tussen de jaren, laat je los maar voel je ook je wilde energie; impulsief en uitdagend. Je trekt je terug. Laat rust toe in je lichaam in je geest om weer contact te leggen met je ziel.

Ik denk altijd aan een hol met warme kleedjes, dekens, kussens en een zachte schapenvacht. Dit hol nodigt je uit om te dromen en je eigen stem te horen. Stap voor stap, inademen, uitademen.

Zoals je lichaam tijdens de menstruatie jouw bloed loslaat en zich voorbereidt op de nieuwe cyclus bereidt de aarde zich ook voor aan het begin van de winter.

Raunächte of Rauhnächte?

RAUHNÄCHTE – zo legt Andrea verder uit- komt hoogstwaarschijnlijk niet van ”rauw” echter van “Rook “ RAUCH. Het beroken BERÄUCHERN van de huizen voor de zegen van de godin en het beschermen tegen negatieve invloeden. Het is een soort reiniging van huis en hof, de rook en het heilige water/ lees het schoonmaken van je huis/ heeft duidelijk een mythologische kracht, volgens Andrea.

Tips van de Wijze vrouwen

Waarmee branden? De verhalen zijn bekend van de drie wijzen uit het Morgenland. Volgens Andrea komt deze kennis in het bijbels verhaal van de kennisschat van “de Wijze Vrouwen”. Wierook werkt antibacterieel en ook mirre heeft een reinigende desinfecterende werking, brengt opheldering en sterkte. Handige cadeaus dus van de “drie Koningen”.

Afgelopen zomer namen mijn dochters deel aan een sjamanistische kruidenwandeling. In de heuvels rond de Hollenhof in de Vulkaneifel mochten zij hun eigen rookbundel plukken en drogen:

Bijvoet (links) en Sint Janskruid (rechts) zijn in onze streek uitermate geschickt voor het reinigen.

Gaan we doen!

De Percht- moedergodin van de Alpen

De godin rust dus uit zoals Maria in het kraambed. De eerste twee drie nachten zijn dus rustdagen.

Stap voor stap, inademen, uitademen, troostende geur van de kruiden, verwelkomen visionen in onze dromen overdag en in de donkere nacht.

PERCHTENNÄCHTE

De dagen tussen de jaren dragen ook andere namen, zoals Tussennachten ZWISCHENNÄCHTE. Ondernachten UNTERNÄCHTE, Wolfsnachten WOLFSNÄCHTE, kromme dagen KRUMME TAGE of de nachten van de Percht.

PERCHT is een godin uit de alpine regio en manifesteert zich in vele verhalen in het zuiden van Duitsland, Zwitserland en in Oostenrijk. In een brief klaagde een monnik (15e eeuw) over de ‘superstitio’ (bijgeloof) van de bevolking, dat de mensen tijdens de Raunächte voor de godin hun huis schoon maakten, versieren en eten voor haar klaar zetten. De kerk probeerde alles om de bevolking van dit bijgeloof de verlossen, de mensen van het oude geloof af te leiden. Betrouwbaar middel om macht te krijgen en te houden is het aanwakkeren van angst.

De winter in de Alpen en de noordelijke regio’s van Europa waren lang en hard. Veel mensen overleden door de kou of door honger. Deze natuurlijke krachten van buiten vertaalden de mensen naar het verhaal van de wilde jacht WILDE JAGD.

De wilde jacht symboliseert de moedergodin met haar kudde die tijdens de nachten door de dorpen trok. De kerk waarschuwde voor de gevaren die van haar uit gingen: verlies, roof, ziekte en de dood.

Echter zorgde de WILDE JACHT voor rust in de huizen en liefst ook voor veel kinderen over negen maanden. Het bakken van koekjes en andere zoetigheden moesten de wintergodin aanlokken voor de kinderenzegen.

In de kudde van de moedergodin waren wilde honden, geiten, hazen, varkens en reeën -allemaal symbolen ook voor vruchtbaarheid.

Rendieren spelen een grote rol in verschillende culturen rond deze tijd van het jaar. De Russische windergodin Rozhanitza is zelf een rendierkoe en bevalt in de winter van een dochter -omgeven door licht. Andrea Dechant wijst er op dat de kerstrendieren ook een link hebben naar de godin: mannelijke rendieren verliezen hun gewei tijdens de herfst, de vrouwelijke dieren pas tijdens het voorjaar. Dus zouden wij alle rendieren met gewei tijdens de kerstdagen als rendierkoeien RENTIERDAMEN moeten begroeten.

Mensen die niet bang waren voor de christelijke waarschuwingen en dreigingen heetten de godin welkom en vroegen om bescherming en haar zegen. Zij gingen naar buiten, dansten, riepen haar kracht aan of luisterden stil en zetten melk en brood voor hun huizen voor de wezens uit de andere wereld.

PERCHT draagt op sommige plekken de naam Beermoeder BÄRMUTTER. Dat hiermee niet alleen de berin, maar vooral de baarmoeder bedoeld wordt, ligt voor de hand.

PERCHT is de Barende van het licht dat steeds aan kracht toeneemt. Terwijl om ons heen nog steeds donkerheid en kou regeert. Daarom speelt zij een grote rol in het verhaal rond de heilige nachten: Zij voltrekt de overgang, de verandering van het oude naar het nieuwe jaar.

Rituelen en bruikdom rondom midwinter

Voordat ik me aansluit bij de gezellige stoet van oliebollenbakkers, kampionen van sjoelwedstrijden en de algemene gezelligheid zoek ik de stilte op.

Stap voor stap, inademen, uitademen.

Andrea bekent dat overgangen altijd als gevaarlijk, zelfs als onheilspellend aangevoeld worden. Echter benadrukt zij dat ook hier de verandering de grootste kans betekent om iets nieuws te beginnen. De PERCHTEN SPRONG in de laatste nacht van 5 op 6 januari is een visualisering/vertaling hiervan.

Orakelen met de Beermoeder

Tijdens de dagen voor Oud en Nieuw bestaan verschillenden gewoontes in de streken rond de Alpen: Naast de duiding van dromen tijdens deze periode en het voorspellen van het weer, voorspellen zij de toekomst in der Steiermark (driehoek Salzburg/Graz/Wenen) met het luisteren tijdens middernacht.

MITTERNACHTSHORCHEN

Je gaat vlak voor middernacht alleen, stil naar buiten en loopt tot een kruising van een pad of straat waar drie richtingen elkaar ontmoeten. Een driesprong is dus volgens Andrea de plek van de drievoudige godin zoals bijvoorbeeld Hekate. Kruispunten zijn altijd magische oorden, waar geheimen zich kunnen openbaren.

Vervolgens let je goed op wat er allemaal om je heen gebeurt precies om middernacht:

Steekt de wind op?

Schreeuwt er ergens een dier of wordt juist het heel stil om je heen?

Je hoeft niet in de natuur te zijn, juist in de stad kan dit soort orakel boeiend uitpakken.

Bleigießen

In Duitsland is nog steeds een van de gebruikelijke orakelmethoden het loodgieten BLEIGIEßEN:

Bijna iedereen doet het gewoon voor de gezelligheid en om even een manier te vinden om met elkaar stil te staan bij de verandering.

De vormen die ontstaan door het vloeibare lood/zink in koud water te gooien geven in kijkje in de toekomst.

Het gefluister van de wind

Deze bijzondere nachten worden ook weleens RAUN- NACHTEN genoemd:

je kunt het gefluister van de wind, de PERCHT- die om je huis danst- waarnemen.

Wat fluistert ze in jouw oor?

Welk orakel je ook aanspreekt en hoe zeer je erin gaat geloven of niet-het is juist een mogelijkheid om je aandacht op iets anders dan normaal te richten.

Deze manier van AANDACHT noemt Andrea dan ook het tovermiddel hoe orakels op je effect hebben.

Ik wens je een goede tijd door de Rauhnachten. Liefs, Juliane

Meer info over deze bijzondere tijd rond midwinter? Kijk ook bij: Aleidis Avenahar

foto’s kruiden wikipedia©, overige foto’s canva©

Voel je vrij om dit verhaal te delen

Wil je regelmatig updates ontvangen en op de hoogte worden gesteld zodra een nieuw artikel online is?

Klik HIER voor de nieuwsbrief →

Winterprogramma [🇳🇱] [🇩🇪]

Juana — Sat, 28 Nov 2020 16:04:04 +0000

Winterprogramma [🇳🇱] [🇩🇪]

von Juana
28. November 2020
Rau-Nachten, Rauhnächte, Tovermiddel, Zaubermittel

Klik op het programma en je vindt de data op Facebook.

Geen facebook account? Dan stuur mij een mail

Voel je dan vrij om dit bericht te delen

Du möchtest regelmäßig Updates erhalten und informiert werden, sobald ein neuer Artikel online ist?

Dann gehts HIER zum Newsletter →

Tausend kleine Dinge- Geschenke für die Festtage [🇳🇱] [🇩🇪]

Juana — Fri, 06 Nov 2020 15:19:51 +0000

Tausend kleine Dinge- Geschenke für die Festtage [🇳🇱] [🇩🇪]

von Juana
06. November 2020
Rau-Nachten, Rauhnächte, Tovermiddel, Zaubermittel

Tausend Kleine Dinge- so hieß die Drogerie meiner Kindheit. Während das einheitliche DDR Angebot bei meiner Mutter zu wünschen übrig ließ, entdeckte ich in diesem Laden tausend kleine Dinge voller Bewunderung. Der Name tauchte in meinem Kopf wieder auf, als ich in den letzten Wochen immer mehr zauberhafte Geschenkideen in den sozialen Medien entdeckte. Falls Ihr noch etwas Kleines, Besonderes und Zauberhaftes sucht für Eure Lieben, bummelt doch einfach durch diesen kleinen (ok keine 1000 Dinge) Laden. Unregelmäßiges Auffüllen der Regale inklusive. Habt Ihr einen Tipp für meinen Laden? Schreibt mir…

Duizend kleine dingen, dat was de naam van mijn drogisterij om de hoek toen ik klein was. Terwijl het uniform socialistische-aanbod bij mijn moeder veel te wensen overliet, ontdekte ik in deze winkel duizend kleine dingen vol bewondering. De naam dook weer op in mijn hoofd toen ik de laatste weken steeds meer magische cadeau-ideeën in de sociale media ontdekte. Als je nog steeds op zoek bent naar iets kleins, speciaals en magisch voor je dierbaren, wandel dan gewoon door deze kleine (oké dus geen 1000 dingen) winkel. Het onregelmatig bijvullen van de schappen is inbegrepen. Heb je een tip voor mijn winkel? Schrijf me…

Handgefertigte Puppen zum Wunschthema entstehen unter den liebevollen Händen van Petra Lilith Nie. Zauberhafte Wolle mit Maulbeerenseide verwandeln die Puppe in ein einzigartiges Fühlerlebnis.

Onder de liefdevolle handen van Petra Lilith Nie worden handgemaakte poppen met het gewenste thema gemaakt. Betoverende wol met moerbeizijde verandert de pop in een unieke tastbare ervaring.

Grußkarten zu Jahreskreisfesten, Gemälde und sogar ein eigenes Buch zu den einheimischen Göttinnen, zaubert Joanne aus ihrer Schatzkiste.

Wenskaarten voor de feesten in het jaarwiel, schilderijen en zelfs haar eigen boek over de inheemse godinnen, tovert Joanne uit haar schatkist.

Eine weise Frau aus dem Salzburger bündelt ihre Erfahrungen in ihrem Buch „Erdenfrau“. Zusammen mit Elisabeth Maria Mayer beschreibt Renate Fuchs Haberl die Jahreskreisfeste. Sie orientieren sich an der Einteilung der Matriarchatsforscherin Heide Göttner- Abendroth. Es ist eine reiche Sammlung wunderbarer Rezepte und Einblicke in das Brauchtum im Alpenraum.

Een wijze vrouw uit Salzburg bundelt haar ervaringen in haar boek „Erdenfrau“. Samen met Elisabeth Maria Mayer beschrijft Renate Fuchs Haberl de jaarlijkse jaarwielfeesten. Ze zijn gebaseerd op de classificatie van de matriarchale onderzoekster Heide Göttner- Abendroth. Het is een rijke verzameling van prachtige recepten en inzichten in de tradities van het Alpengebied.

Anna Käse entdeckte ich in einer Galerie auf einer alten Zeche im Ruhrgebiet. Seitdem verfolge ich ihre künstlerische Entwicklung und sie wächst mir wirklich ans Herz. Kein Wunder wenn es eine Künstlerin ist, die Elefanten zum Leben erweckt, deren sehnlichster Wunsch ist, ein Schmetterling zu werden. Aber auch Medusa, rote Fäden und Baumwesen bevölkern Annas Grafikwerkstatt.

Ik ontdekte Anna Käse in een galerie bij een oude mijn in het Ruhrgebied. Sindsdien volg ik haar artistieke ontwikkeling en ze raakt me steeds dieper. Geen wonder: zij is een kunstenares, die olifanten tot leven brengt, wiens meest vurige wens is om een vlinder te worden. Maar ook Medusa, rode draden en boomwezens bevolken Anna’s grafische werkplaats.

Claire Duval zaubert in unendlicher Geduld zarte Papierschnitte. Maria zieht sich wie ein roter Faden durch ihr Werk, aber auch Bäume mit zärtlichen Vögeln entstehen in ihrem Atelier im Zentrum Haarlems.

Claire Duval tovert met oneindig veel geduld delicaat papierknipwerk te voorschijn. Maria loopt als een rode draad door haar werk, maar ook in haar atelier in het centrum van Haarlem komen bomen met tedere vogels tot leven.

**Een geschenk voor jezelf ?**

**of voor iemand anders: Over Aukje zou ik een hele página kunnen vullen. Wat zij geeft is iets heel bijzonders:** Ze maakt gebruik in haar massages van de technieken van Alchemy of Touch en van de Hawaiiaanse Lomi Lomi massage. Daardoor raakt ze vele lagen, fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel. Een massage als kerstcadeau geven en in 2021 je laten verwennen in haar prachtige studio in Haarlem?

Dit het beste superfood om door deze Coronawinter te komen.

Ankes „Magischer Kräuterkalender“ 2021 ist frisch aus dem Druck.

Die Texte, Rezepte und Bilder sind von ihr und von der Herzensverbindung mit der Natur inspiriert.

Anke’s „Magische Kruidenkalender“ voor 2021 is vers van de pers.

De teksten, recepten en foto’s zijn van ir en geïnspireerd op de verbinding van het hart met de natuur.

Bij GienbyGien raak je in een aangename keuzestress. Hier vind je handgemaakte en unieke sieraden met een verhaal. Sieraden die net een beetje anders willen zijn dan al die sieraden die er al zijn. Het prachtige stenenaanbood maakt je duizelijk. Gelukkig weet Gieneke snel raad. Ze keek mij even aan en wist al welke stenen het beste geschikt voor mij waren.

Ohne Sprache, einfach Farben in die Hand nehmen und sich durch die Figuren führen lassen. Eine bessere Meditation gibt es nicht in der dunklen Jahreszeit. Ich danke dir, Belinda!

Kijk daar hou ik nu van, gewoon je laten leiden door de vorm. Geen woord ervoor nodig. De beste mediatie in de donkere tijd van het jaar. Dank, Belinda!

Een reisgids mag niet ontbreken in de winkel van Mistralma. Een ware gids die je leidt door de labyrinten in het gebied waar ooit de Etrusken de scepter zwaaiden. Mijn landschapsmytholgische ziel kon echt feest vieren op mijn vakantiebestemming in de Toscaanse heuvels. In haar boek „De glimlach van de sirene“ geeft je Selma verdiepende inzichten in dit sacrale landschap. Afgelopen januari mocht ik haar lezing bijwonen in de geweldige Embassy of the Free Mind in Amsterdam. Haar boeiend verhaal over „De vrouw aan de Hemelpoort “ mondde uit in een inkijkje in de universele betekenis van de dubbelstaartige meermin: hoe kan zij ook nu nog een spirituele leidsvrouw zijn? In het Nederlands en Italiaans beschikbaar.

Ein Reiseführer darf im Laden nicht fehlen. Ein wahrer Guide, der euch durch die Labyrinthe der Gegend führt, in der einst die Etrusker herrschten. Meine landschaftsmythologische Seele hüpfte vor Freude an meinem Urlaubsort in den toskanischen Hügeln. In ihrem Buch „Das Lächeln der Sirene“ gibt Selma Euch tiefere Einblicke in diese Heilige Landschaft. Letzten Januar konnte ich ihren Vortrag in der Embassy of the Free Mind in Amsterdam besuchen. Ihre faszinierende Geschichte über „Die Frau am Himmelstor“ führte zur universellen Bedeutung der zweischwänzigen Meerjungfrau: Wie kann sie noch immer eine spirituelle Führerin sein? Erhältlich auf Niederländisch und Italienisch.

Weitere Geschenkideen?

Der Laden wird unregelmäßig gefüllt. Aber er kann wachsen. Mit deiner Hilfe! Schreib einfach Deinen Kommentar hier unten mit deinen Dingen, die im Laden nicht fehlen sollten.

Nog meer cadeau-ideeën?
De winkel zal onregelmatig gevuld gaan worden. Maar het kan groeien. Met jouw hulp! Schrijf hieronder je commentaar met je waardevolle geschenken die niet mogen ontbreken in de winkel.

Voel je dan vrij om dit bericht te delen

INFOthe(e)k »

Petra Lilith Nie ist auf Facebook und hat eine schöne Seite.
Joanne Foucher hat ihren eigenen etsy shop. Beispiele aus ihrem Buch „Unsere heimischen Göttinnen neu entdecken “ beschreibe ich in meinem Blog.
Erdenfrau: Heilpflanzen, Rituale und Rezepte im Wandel der Jahreszeiten, Stocker Verlag. Du kannst es auch direkt bei Renate Haberl Fuchs mit Widmung bestellen
Anna Käse – Kunst für Freunde findest du auf Facebook oder in ihrer zauberhaften Werkstatt
Zärtliche spirituelle und naturverbundene Papierkunst von Claire findest du auf Facebook oder in ihrem Haarlemer Atelier.
Aukje is te vinden in haar supergemütliche magische studio in haartje Haarlem.
Ankes Schütz ist auf Facebook
GienbyGien heeft haar eigen webwinkel
Belinda di Keck hat eine eigene Seite
Selmas boeken vinden jullie hier

Du möchtest regelmäßig Updates erhalten und informiert werden, sobald ein neuer Artikel online ist?

Dann gehts HIER zum Newsletter →

De Grote Berin als zomergast [🇳🇱]

Juana — Sat, 04 Jul 2020 14:51:23 +0000

De Grote Berin als zomergast [🇳🇱]

von Juana
04. Juli 2020
Ontspanning

In juni klonk er regelmatig een tedere zang van buitenaf. De jongste dochter van de buren lag op de tuintafel en keek naar de zomerse avondlucht en zong.

Wanneer kijk ik nog naar de lucht? De laatste maanden bleef mijn blik vooral gericht op de aarde, onze familiegrot en het scherm van de laptop. Maar soms haalden een hemel zonder vliegtuigen en de maan me over om af en toe naar de hemel te kijken. Hoe troostend is dit uitzicht!

Het is nu juli en mijn reistas ingepakt. De Eifel roept me en ik ben blij dat ik het landschap weer kan voelen en dat ik de matronenreis van september kan voorbereiden. Maar niet alleen het landschap is uniek, ook de sterrenhemel. Het is niet voor niets dat het Nationaal Park adverteert met het label „Sternenpark“(1). Het is daar naar West-Europese maatstaven verbazingwekkend donker. Onze voorouders kenden de hemel uit het hoofd, ze keken natuurlijk vaker naar boven en vereeuwigden hun hemelse symbolen op de bodem van de aarde: Bijvoorbeeld het sterrenbeeld de Grote Beer.

Godin Artio

Op aarde komt de beer van nature vaker voor: In een rotsachtige kloof van de zuidelijke Eifel vinden we een inscriptie „Artioni Biber“ diep gegraveerd: Iemand met de naam Biber droeg deze korte inscriptie op aan de Godin Artio als dank voor haar hulp. Een andere gravure verderop spreekt over Tertius ertinus Ursulus. Het woord Ursulus (kleine beer) verwijst naar een beer, of preciezer gezegd naar een vrouwelijke beer (2,3). „Artio“ wordt sinds de ijzertijd toegeschreven aan de Keltische berengodin: De naam Artio is afgeleid van het Keltische „art” en betekent beer. De korte inscriptie is dus een inscriptie voor de inheemse godin, de Grote Berin. Een godin van het beboste land, van de ruwe aarde en van het land dat niet door de mens is gecultiveerd.

De beer als symbool van de kracht

In de sjamanistische traditie is de beer een belangrijk krachtdier: de mens kan genezing vinden en zijn heelheid (opnieuw) bereiken als hij de kracht van het dier kent en het laat stromen in zijn daden(4). Ook zwangere en jonge moeders vroegen om haar/ zijn zegen. Andere godinnen zoals Artemis, die het voorvoegsel “art” gemeen heeft met Artio, verschenen ook af en toe in de vorm van een vrouwelijke beer.

In de christelijke mythologie van de Middeleeuwen werd gezegd dat de kinderen van moeder beer alleen fysieke vorm kregen door hen te likken. De vrouwelijke beer werd een symbool van Maria, die zo in één lijn komt met Artio en Artemis (5).

In sprookjes wordt de beer ook erkend als goedaardig: De moeder van Sneeuwwitje en Rozerood opent de deur voor hem zonder schroom. Alle drie vrouwen verplegen hem tot hij weer gezond is. Hier zie je een scene uit een Duitse filmbewerking uit de jaren 70.(7).

ARTIO en ARDUINNA

Artio houdt haar beschermende hand over de Eifel – samen met Arduinna, de godin van de Ardennen (8). In de Belgische uitlopers van de Eifel verenigen ze zich in het landschap met hun natuurlijke wezens. Beide godinnen zijn de belichaming van het landschap en zijn/haar mythologie: onder hun beschermende handen komen planten, dieren en de mens samen. Ze brengen ons naar de bron om genezing te ervaren (9).

De berin laat ons zien hoe het werkt: We hebben kracht nodig voor onze kinderen, onze geliefden – voor ons leven. We mogen de kracht laten zien, kracht om te leven en om ons leven te verdedigen. Dus mij mogen brullen. Moeder Berin maakt goed gebruik van de kracht die ze heeft verzameld tijdens de lange wintermaanden in de donkere grot (2). Na het „ontwaken met nieuw leven in de buik“ kunnen de dingen in ons leven zich ook weer vermenigvuldigen, dingen waarvan we al dachten dat ze dood waren. (9)

Laten we dus vaker naar de hemel kijken

De Latijnse naam van de Grote Beer is „Ursa maior“. Dit zou betekenen dat het waarschijnlijker is dat het een vrouwelijke beer is. Eigenlijk zou het sterrenbeeld „Grote Berin“ (2) moeten worden genoemd.

Als krachtdier wijst ze ons de weg:

Rust uit.
Gun jezelf een pauze.
Nodig haar uit als zomergast.
Kijk naar de hemel. Laat de Grote Beer je omhelzen.

En misschien vind ik op mijn reis naar de Eifel wel een knuffelbeer als souvenir voor mijn wijze buurmeisje.

Heel veel liefs

Juliane

Bedankt Joanne dat ik jouw schilderij mocht gebruiken.

P.S.: Als je dit artikel leuk vond,

Voel je dan vrij om dit bericht te delen

INFOtheek » Inspiratie

Nationalpark Eifel https://www.nationalpark-eifel.de/de/nationalpark-erleben/sternenpark/
Joanne Foucher: Unsere heimischen Göttinen neu entdecken. Saarbrücken, 2020. https://www.joannefoucher.com/goddess-book.html
Judith Mies und Kurt Derungs: Magische Eifel. Grenchen, 2012.
Marielu Lörler: Hüter des Alten Wissens. Darmstadt, 2001
Inana- Schule für Geomantie und Schamanismus: Unsere Tiergeister: der Bär https://www.youtube.com/watch?v=C1kr4TfdRC4
Stefan Brönnle: Märchen- mythologische Brücke zu einem neuen Erdbewusstsein, Saarbrücken, 2018.
Ineke Bergman: https://godinnenkracht.blogspot.com/2020/06/arduinna-godin-van-de-ardennen.html
Arte Dea- Arduinna https://artedea.net/arduinna/
Clarissa Pinkola Estés: Die Wolfsfrau, München 1993.

Du möchtest regelmäßig Updates erhalten und informiert werden, sobald ein neuer Artikel online ist?

Dann gehts HIER zum Newsletter →

Mit der Großen Bärin ins Sommerloch [🇩🇪]

Juana — Sat, 04 Jul 2020 07:36:07 +0000

Mit der Großen Bärin ins Sommerloch [🇩🇪]

von Juana
04. Juli 2020
Erholung

Im Juni erklang regelmäßig ein zartes Singsang von Draußen. Die jüngste Nachbarstochter lag auf dem Gartentisch und schaute summend in den sommerlichen Abendhimmel.

Wann schaue ich noch nach oben? In den letzten Monaten blieb mein Blick meistens auf die Erde, auf unsere Familienhöhle und auf den Laptopbildschirm gerichtet. Aber manchmal überredeten mich der Flugzeuglose Himmel und der Mond, ab und zu mal in den Himmel zu schauen. Wie tröstend ist doch dieser Blick!

Nun ist Juli und meine Reisetasche gepackt. Die Eifel ruft mich und ich freue mich, die Landschaft wieder spüren zu können und die Matronenreise im September vorbereiten zu können. Aber nicht nur die Landschaft ist einzigartig, sondern auch der Sternenhimmel. Nicht umsonst wirbt der Nationalpark mit dem Label “Sternenpark”(1). Es ist für westeuropäische Verhältnisse dort erstaunlich dunkel. Unsere Ahninnen kannten den Himmel auswendig, sie schauten selbstverständlich öfter nach oben und verewigten unten auf der Erde ihre himmlischen Symbole: Zum Beispiel das Sternenbild des Großen Bären.

Göttin Artio

Auf der Erde kommt der Bär natürlich öfter vor: In einer Felsenschlucht der Südeifel finden wir eine Inschrift “Artioni Biber” tief eingemeißelt: Jemand mit dem Namen Biber weihte der Göttin Artio diesen kurzen Schriftzug aus Dank für ihre Hilfe. Eine weitere Eingravierung spricht von Tertius ertinus Ursulus. Das Wort Ursulus (Bärchen) verweist nach einem Bären, genauer gesagt, nach einer Bärin (2,3). ”Artio” wird seit der Eisenzeit der keltischen Bärengöttin zugeschrieben: Der Name Artio ist vom keltischen “art”abgeleitet und bedeutet Bär. Die kurze Inschrift ist somit eine Weiheinschrift für die einheimische Göttin, der Großen Bärin: Eine Göttin des bewaldeten Landes, der brachen Erde und des von Menschen unbebauten Landes.

Der Bär als Kraftsymbol

Bei den Schamanen ist der Bär ein bedeutendes Krafttier: Der Mensch kann Heilung finden und zu seiner Ganzheit (wieder) gelangen, wenn er die Kraft des Tieres kennt und in seine Handlungen einfließen lässt (4). Schwangere und junge Mütter baten um deren Segen. Auch andere Götter wie Artemis, die die Vorsilbe „Art“ mit Artio gemeinsam hat, trat gelegentlich in Gestalt einer Bärin auf.

In der christlichen Mythologie des Mittelalters wurde der Bärenmutter nachgesagt, dass erst durch das Belecken ihrer Kinder sie ihnen die physische Gestalt gaben. Die Bärin wird zu einem Symbol Marias, die damit in einer Linie mit Artio und Artemis tritt (5).

Auch im Märchen wird der Bär oft als gutmütig erkannt: Die Mutter von Schneeweißchen und Rosenrot öffnet ihm ohne Scheu die Tür. Alle drei Frauen pflegen ihn gesund (7). Hier sehen wir Schneeweißchen und den Bär in einer Filmbearbeitung der 7o er Jahre.

ARTIO und ARDUINNA

Artio hält ihre beschützende Hand über die Eifel- zusammen mit Arduinna, der Göttin der Ardenen (8). In den belgischen Ausläufern der Eifeln vereinigen sie sich in der Landschaft mit ihren Naturwesen. Beide Göttinnen sind die Verkörperung der Landschaft und deren Mythologie: Unter ihren schützenden Händen kommen die Pflanzen, die Tiere und der Mensch zusammen. Sie bringen uns zur Quelle, um Heilung zu erfahren (9).

Die Bärin zeigt uns wie es geht: Wir brauchen Kraft für unsere Kinder, unsere Geliebten – für unser Sein. Wir dürfen die Kraft zulassen um leben zu können und es verteidigen – also brüllen- zu können. Die Bärin setzt ihre Kraft gut ein, die sie in den langen Wintermonaten in der dunklen Höhle gesammelt hat (2). Nach dem “Erwachen mit neuem Leben im Bauch” können auch sich wieder Dinge in unserem Leben vermehren, Dinge, die wir bereits totgeglaubt haben. (9)

Also schauen wir öfter zum Himmel

Die lateinische Bezeichnung des Großen Bären ist “Ursa maior”. Das würde bedeuten, dass es sich eher um eine Bärin handelt. Eigentlich müsste also das Sternbild “Große Bärin “heißen (2).

Als Krafttier weist sie uns den Weg:

Ruh dich aus.
Gönn dir eine Pause.
Fall ins Sommerloch.
Schau in den Himmel.
Lass dich umarmen von der Großen Bärin.

Und vielleicht finde ich auf meiner Eifelreise einen Kuschelbär als Souvenir für meine weise kleine Nachbarin.

Alles Liebe

Juliane

Herzlichen Dank Joanne, dass ich dein Bild als Titelbild benutzen darf.

P.S.: Wenn Dir dieser Artikel gefallen hat, dann

Teile gern diesen Beitrag

INFOthek » weitere Inspirationen

Nationalpark Eifel https://www.nationalpark-eifel.de/de/nationalpark-erleben/sternenpark/
Joanne Foucher: Unsere heimischen Göttinen neu entdecken. Saarbrücken, 2020. https://www.joannefoucher.com/goettinnen-buch.html
Judith Mies und Kurt Derungs: Magische Eifel. Grenchen, 2012.
Marielu Lörler: Hüter des Alten Wissens. Darmstadt, 2001
Inana- Schule für Geomantie und Schamanismus: Unsere Tiergeister: der Bär https://www.youtube.com/watch?v=C1kr4TfdRC4
Stefan Brönnle: Märchen- mythologische Brücke zu einem neuen Erdbewusstsein, Saarbrücken, 2018.
Ineke Bergman: https://godinnenkracht.blogspot.com/2020/06/arduinna-godin-van-de-ardennen.html
Arte Dea- Arduinna https://artedea.net/arduinna/
Clarissa Pinkola Estés: Die Wolfsfrau, München 1993.

Du möchtest regelmäßig Updates erhalten und informiert werden, sobald ein neuer Artikel online ist?

Dann gehts HIER zum Newsletter →

Asherah vruchtbare Kracht [🇳🇱]

Juana — Wed, 08 Jan 2020 13:36:21 +0000

Asherah vruchtbare Kracht [🇳🇱]

von Juana
08. Januar 2020
Asherah

Asherah zou – zo zegt men – alle andere godheden gebaard hebben. Zo wordt ze dan ook de grootmoeder van de moslims, de joden en van de christenen genoemd.

Asherah duikt talloze malen in Bijbelse teksten op, met name in de volgende teksten waarin zij voor Yahweh, de Bijbelse God, een grote concurrentie was die vernietigd moest worden. (Trouwens: interessant aan Yahweh is dat er belangrijke bronnen (1) zijn die aangeven, dat Yahweh oorspronkelijk mannelijk en vrouwelijk was )

„God“ was constant in concurrentie en gevaar, bang dat andere „goden“ beter, interessanter, aantrekkelijker zouden kunnen zijn. En dat goldt vooral voor de godinnen. Niet voor niets formuleerde God zijn eerste gebod met de woorden: „Ik ben de Heer uw God. Gij zult geen andere goden hebben naast mij.“

Wat natuurlijk ook het feit omvat dat er „andere goden“ zijn – en ook godinnen. Bijvoorbeeld, de godin Asherah!
In de mythe van Asherah werd duidelijk waarom mensen zo op haar kracht vertrouwden en op haar bouwden : Ze was de belichaming van vruchtbaarheid, moederschap- de essentie van liefde en van de voeding. Dit geldt zowel voor mensen of dieren en de hele natuur evenveel. Een reliëf van 3.500 jaar oud laat zien hoe Asherah er twee berggeiten met takken van hun heilige boomgaard voerde. Dit wijst op haar voedende effect op de hele natuur.

Het „succes“ van Asherah was waarschijnlijk ook te wijten aan het feit dat zij- voor iedereen bereikbaar- in elk huis alomtegenwoordig was en bij de mensen woonde en hen genegen was.
Zij hielp hen om met hun dagelijks leven om te gaan en hun dromen en doelstellingen waar te maken. Zij is daarom ook de godin van het huishouden en van de keuken. Veel van haar altaren en figuren werden tijdens opgravingen gevonden in de keukens.

Vrouwen uit het Midden-Oosten en het Tweestromenland maakten voor hun rituelen Asherahfiguren van brooddeeg. In Mesopotamië en Syrië zijn er talrijke bakvormen voor dergelijke broden gevonden. Vindplekken waren ook onder bomen- diep ingegraven tussen de wortels – daarom lijkt ze vereerd te worden als een boomgodin.
Haar heilige boomgaard,“Athra qaddis“ genaamd, werd beschouwd als de geboorteplaats van alle dingen.
Dit was ook een metafoor voor de heilige geslachtsdelen van de godin – haar vulva, waaruit al het leven voortkomt.
Asherah is ook het Hebreeuwse woord voor blijdschap.

DE BOODSCHAP VAN ASHERAH
Vrouwelijkheid en vruchtbaarheid is de vitale kracht van elk leven en alle natuur. Dat maakt elke vrouw tot een godin! Een godin is niet afstandelijk, ze leeft te midden van de gewone mensen.Die mensen leven elke dag met haar mee. Herken in al jouw handelingen haar vitale en vruchtbare kracht. (2)

DE VRAGEN VAN ASHERAH:
• Waar in je leven vind je de vrouwelijke-vruchtbare-voedende kracht van de godin?

• Hoe komt jouw vruchtbaarheid in jouw tot uiting?

• Welk project moet vruchtbaar worden, op welke wijze stel je je ervoor open?

ASHERAH RITUEEL:
⇢ Geef de godin een plek in in je huis.
⇢ Bak taarten in de vorm van godinnen, roep ze aan in alledaagse handelingen,
⇢ Ga naar haar „heilige boomgaard“ en voel haar aanwezigheid in de natuur.

Heel veel liefs

Juliane

bronnen:

(1) Othmar Keel: Gott ist weiblich- Eine verborgene Seite des biblischen Gottes; Freiburg-Schweiz , 2008.

(2) Boodschap, vragen en ritueel uit: artedea- Orakel- Göttinnen;Das Begleitheft Botschaften- Fragen- Rituale, artedea-shop.net/artedea-Orakel– mit freundlicher Genehmigung- Danke Andrea Dechant!

P.S.: Als je dit artikel leuk vond,

Voel je dan vrij om dit bericht te delen

Wil je regelmatig updates ontvangen en op de hoogte worden gesteld zodra een nieuw artikel online is?

Klik HIER voor de nieuwsbrief →